رنگ با پایه وینیل کلراید(پی وی سی) اجزاء و فرمولاسیون

06 آذر 1400 ساعت 12:14

رنگ چیست و چه تفاوتی با رنگدانه و پیگمنت دارد؟

پوشش رنگی شامل رنگدانه (پیگمنت) و برخی مواد کمکی دیگر است که به صورت سوسپانسیون داخل یک حلال مایع قرار دارند که پس از کاربرد به صورت یک پوشش روی سطوح می‌چسبند. این پوشش باعث حفاظت و تزئین سطح نیز می‌شود. در رنگ‌های معمولی معطر رنگ‌های روغنی حلال‌های آلی دارند ولی از نظر زیست محیطی کاربرد رنگ‌های با پایه آب مطلوب است.در واقع رنگدانه یا پیگمنت جزئی از فرمول رنگ است که شامل حلال-کمک رنگدانه و سایر مواد است.

اجزاء مهم تشکیل دهنده رنگ عبارتند از:

رنگ از چهار قسمت مهم به‌نام‌های

۱- رنگ پایه (رزین)

۲- رنگدانه

۴-کمک رنگدانه

۳ حلال

۴- افزودنی‌ها 

 

۱-رزین رنگدانه

بسته به نوع و کاربرد رنگ می توان از رزین های مختلف در تولید رنگ استفاده کرد از جمله می توان به رزین اپوکسی- رزین کوئوچو کلردار شده-سلولز-رزین‌های آلکیدی-رزین آکریلیک-رزین فنولی و وینیل کلراید اشاره کرد. در این رنگ با پایه وینیل کلراید (پی وی سی) بررسی و فرمولاسیون‌های مربوطه ارائه شده است.

 

۲-رنگدانه یا پیگمنت مورد استفاده در رنگ:

رنگدانه‌ها به دو دسته معدنی و آلی تقسیم می‌شوند و هریک نیز ممکن است طبیعی یا سنتزی باشند.

 - رنگدانه‌های پوششی معدنی عبارت‌اند از:

  1. رنگدانه‌های سفید معدنی مانند:
  • کربنات، سولفات و سیلیکات بازی سرب
  • اکسید روی
  • سولفید روی
  • لیتوپون
  • دی اکسید تیتانیوم

 

  1. پیگمنت های رنگی معدنی مانند:
  • اکسید مصنوعی آهن (زرد،قرمز و سیاه)
  • کروم زرد و کروم نارنجی
  • کروم سبز
  • اکسید کروم سبز آبدار
  1. رنگدانه‌های فلزی مانند:
  • پودر و خمیر آلومینیوم
  • پودر و برنزی طلایی
  • پودر فلز روی (گرد روی)
  1. دوده‌های کربن
  • دوده‌های حاصل از احتراق گاز طبیعی و مواد نفتی
  • دوده‌های حیوانی و نباتی

 

B- رنگدانه‌های آلی برحسب ساختمان شیمیایی دسته‌بندی می‌شوند:

  • آزوهای نامحلول (تولوئیدین قرمز)
  • آزوهای اسیدی مانند تارترازین
  • آنتراکوئینون‌ها (آلیزارین)
  • تونرهای بازی مانند آبی ویکتوریا
  • ایندیگوها
  • فتالوسیاتین‌ها

برای اطلاعات بیشتر مقاله بررسی ساختارشیمیایی رنگدانه ها را مطالعه کنید.

 

رنگدانه یار یا کمک‌رنگدانه های فرمولاسیون رنگ:

این مواد خاصیت پوشش دهندگی کمی دارند و وقتی در  فرمولبندی رنگ به کار می‌روند به تشکیل فیلم رنگ کمک و از ته‌نشین شدن رنگ جلوگیری می‌کنند. بعضی از این مواد عبارت‌اند از:

 

  • کربنات کلسیم یا گل سفید
  • سولفات باریم
  • سیلیکات منیزیم
  • سیلیکات آلومینیوم
  • پنبه‌نسوزها و پشم‌شیشه‌ها

 

حلال و نرم‌کننده رنگ‌ها:

حلال‌ها یا تینرها یا رقیق‌کننده‌ها شامل هیدروکربن‌های آروماتیک (به جز بنزن) و آلیفاتیک، استرها، کتون‌ها، الکل‌ها و استر – اترهای اتیلن گلیکول‌اند. این مواد برای حل کردن مواد تشکیل دهنده و ایجاد یک فیلم نازک و یکنواخت با ویسکوزیته و پخش‌شوندگی قابل قبول به کار می‌روند. آتش گیری این حلال‌ها و آلوده کردن محیط از مشکلات کاربرد آنهاست.

حلال‌های سبک در کمتر از °C100 و سنگین‌ترین حلال‌ها تا °C250 به جوش می‌آیند. قدرت حلال (ظرفیت حل کردن یک ماده)، با توجه به قطبیت رزین یا پلیمر فرق می‌کند. بدیهی است که مولکول‌های رزین‌ها و حلال‌های قطبی به دلیل تشکیل پیوندهای دو قطبی ویسکوزیته بیشتری از غیر قطبی‌ها دارند.

پارامتر مهم دیگر برای انتخاب یک حلال سرعت تبخیر آن است که به طور معکوس با گرمای ویژه و حرارت نهان تبخیر متناسب است.

علاوه بر حلال‌ها در بعضی انواع پوشش‌های خشک‌شونده حرارتی از روغن‌های نرم‌کننده غیر فرار نیز استفاده می‌شود. وظیفه این روغن‌ها ایجاد انعطاف و چسبندگی مناسب در لایه رنگ و جلوگیری از سختی و شکنندگی رزین به مرور زمان است. همچنین این مواد باید با سایر اجزای رنگ کاملاً سازگار باشند. از انواع نرم‌کننده‌ها می‌توان استرهای سنگین با نقطه جوش بالای 250 درجه سانتیگراد مانند کامفر، روغن کرچک و واکس‌های کلردار شده را نام برد.

 

در جدول زیر فرمولاسیون دو نوع رنگ متداول پایه وینیل کلراید ( رنگ نیم پلاستیک و رنگ تمام پلاستیک) نمایش داده شده است:

 

فرمول رنگ نیم پلاستیک

 

فرمولاسیون رنگ تمام پلاستیک

 

ثبت نظر


( نظر خود را درباره این مقاله ثبت نمایید )